Nie daj się zwieść pozorom – zrobienie własnego zakwasu na barszcz to nic trudnego, a wigilijna zupa smakuje dzięki niemu o niebo lepiej. Mistrzostwo w tworzeniu tego pachnącego eliksiru osiągnęła siostra Anastazja. Zakonnica zabezpieczała słoik przed pleśnią za pomocą skórki z razowego pieczywa, a warzywa kroiła w grube plastry, by nie rozpadły się w trakcie fermentacji. Po pięciu dniach poddawała płyn pasteryzacji, zapewniając mu tym samym długą trwałość. Odkryj tę klasztorną recepturę na sukces.
Sekret głęboko rubinowego barszczu? Siostra Anastazja wrzuca do słoja jedną rzecz
Przepis siostry Anastazji na świąteczny zakwas to dowód na to, że w kuchni najprostsze rozwiązania bywają najlepsze. Połączenie słodkich buraków z wyraźnym czosnkiem i liściem laurowym daje esencjonalny, głęboki smak, a pasteryzacja pozwala bez stresu przygotować ten napój dużo wcześniej przed gorączką świątecznych porządków. Kawałek skórki z chleba razowego to stary, sprawdzony patent, który działa jak iskra zapalna dla całego procesu kiszenia. Wprowadza on do słoja naturalne drożdże i dobre bakterie, przyspieszając dojrzewanie zakwasu i chroniąc go przed niechcianymi gośćmi w postaci pleśni.
Żadnej mętnej papki w słoiku. Prosta zasada siostry Anastazji przy krojeniu buraków
Zakonnica miała też zasadę, by kroić buraki wyłącznie w grube plastry, dzięki czemu warzywa nie rozmiękały na papkę podczas długiego moczenia w solance. W efekcie zyskujesz klarowny, rubinowy płyn łatwy do odcedzenia oraz jędrne, ukiszone buraczki, które aż proszą się o dodanie do sałatki.
Przepis Siostry Anastazji na zakwas buraczany
Składniki:
» 750 ml wody (przegotowanej i wystudzonej)
» 1 kg buraków
» 4-5 ziaren ziela angielskiego
» 5 liści laurowych
» 4 ząbki czosnku
» 1 łyżeczka soli najlepiej niejodowanej
» kawałek skórki chleba razowego na zakwasie (można pominąć)
Przygotowanie:
Przygotowania rozpoczynamy od oczyszczenia, obrania i pokrojenia buraków w grubsze plastry.
Obrane ząbki czosnku kroimy na połówki i lekko miażdżymy nożem, aby uwolnić ich aromat.
Warzywa umieszczamy w kamionkowym naczyniu lub sporym słoju, dodając liście laurowe i ziarna ziela. Całość zalewamy ostudzoną, przegotowaną wodą z solą, tak by w pełni zakryła produkty. Na wierzchu można położyć kawałek razowca.
Naczynie przykrywamy przewiewną tkaniną z gumką. Teraz zakwas powinien leżakować w ciepłym, ciemnym kącie przez pięć dni.
Każdego dnia go doglądamy i dociskamy warzywa pod powierzchnię płynu, by zapobiec pleśnieniu. Po kilku dniach oddzielamy płyn, przelewamy go do butelek i pasteryzujemy. Gotowy zakwas można trzymać w lodówce przez kilka tygodni.